Taniec w polskiej sztuce współczesnej- „Święto Wiosny” Katarzyny Kozyry
Styczeń 5, 2012
Słynne Święto Wiosny Wacława Niżyńskiego sprzed nieomal stu lat stało się inspiracją dla niezliczonych prac choreograficznych na całym świecie. Pośród polskich interpretacji spektaklu znajduje się wideoinstalacja głośnej postaci młodej sztuki współczesnej – Katarzyny Kozyry, którą zobaczyć można na wystawie monograficznej artystki w Muzeum Narodowym w Krakowie.
W instalacji Kozyry wszystkie partie, łącznie z partią główną - Wybranej Ofiary, wykonują nadzy, starzy, otyli ludzie. Podczas przygotowania instalacji zostały wykonane setki ujęć fotograficznych, zmontowane następnie w sekwencje. Nie znajdziemy w pracy Kozyry, tak ważnych dla Niżyńskiego, kostiumów ani scenografii. Postacie usytuowane są na ogromnych, oślepiająco białych ekranach tworzących kręgi – przypominające obszary życia i śmierci. Podczas oglądania pracy warto zwrócić uwagę na leżącą pozycję fotografowanych modeli.
Wydaje się jakby niemal wszystkie elementy prawie stuletniego spektaklu Niżyńskiego uległy u Kozyry odwróceniu – taniec (czy można nazwać tańcem animowane sekwencje fotograficzne?), scenografia, kostiumy, wiek tancerzy, a nawet ich płeć.
Pozostaje znamienity utwór muzyczny Igora Strawińskiego towarzyszący Świętu Wiosny w jego pierwszej odsłonie. Nie można również odmówić Kozyrze skandalizującego odbioru pracy przez publiczność, jaki wywołała premiera spektaklu Niżyńskiego w maju 1913 roku w Paryżu.
Co łączy, a co różni obie prace? Jak polska sztuka współczesna mówi o tańcu? Jak dalece polska artystka odeszła od pierwowzoru spektaklu? I w jaki sposób odnosi się ona do tematów: obrzędowości, życia i śmierci poruszanych przez Niżyńskiego?
Wszystkich zainteresowanych odpowiedziami, krakowskie Muzeum Narodowe zaprasza na wystawę trwającą do 15 stycznia.
Muzeum Narodowe w Krakowie
15 listopada 2011 – 15 stycznia 2012
tekst: Monika Szylar
Dodaj komentarz
